Varsavianistyczna szkoła

collage fotor

Dnia 27.01.2018 roku wzięłam udział w spacerze po Cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym, po którym oprowadzał pan Mikołaj Gigier. Cmentarz Ewangelicko-Reformowany w Warszawie przy ul. Żytniej 42 został założony w 1792 roku za czasów króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, a fakt ten jest uwieczniony na tablicy mieszczącej się na zewnętrznej stronie murów cmentarnych, z prawej strony ul. Młynarskiej. 
W czasie Powstania Warszawskiego 1944 roku na jego terenie toczyły się ciężkie walki. W ich wyniku - stoczonych tu przez oddziały zgrupowania Radosław w dniach 5 i 6 sierpnia 1944 r.- zniszczone zostały w znacznym stopniu mury cmentarza. Wiele grobów zostało rozbitych. Niektóre dawały bezpośrednią osłonę walczącym. Pamięci tych, którzy tu wtedy zginęli, jak również tych, których rozstrzelano i spalono na samym cmentarzu oraz na narożniku Młynarskiej i Żytniej, wreszcie pamięci wszystkich członków Zboru, którzy zginęli w latach okupacji, poświęcony jest pomnik z drugiej strony grobu ks. Musoniusa, wykonany z elementów zdruzgotanych grobowców. 
Na cmentarzu znajduje się tylko jedna kaplica rodowa - jest nią grób Kronenbergów. Odgrywała ona rolę domu przedpogrzebowego od 1945 do 1983, kiedy to wybudowano nowy gmach, który swoją neogotycką architekturą pasuje do otoczenia (znajduje się on w najstarszej części cmentarza, bez prawie żadnego grobu powojennego).
Na cmentarzu spoczywają również wyznawcy innych niż Kościół Ewangelicko-Reformowany kościołów protestanckich i Kościoła Anglikańskiego oraz osoby bezwyznaniowe.
Miałam okazję zatrzymać się przy grobach wielu znanych ludzi, min Karola Fryderyka Woydy, prezydenta Warszawy; Hanny Skarżanki, aktorki; Zofii Mrozowskiej, aktorki; Stefana i Moniki Żeromskich, pisarza i jego córki, Antoniego Marianowicza, poety  czy Jeremiego Przybory, współtwórcy Kabaretu Starszych Panów.

100loeciegeo

Jubileuszowy Konkurs 100-lecia Polskiej Geografii organizowany przez Wydział Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego był przeznaczony dla uczniów szkół średnich zainteresowanych naukami geograficznymi. Czteroosobowe drużyny od listopada 2017 do kwietnia 2018 rozwiązywały zadania dotyczące zastosowań Geograficznych Systemów Informacyjnych, badań meteorologicznych, krajobrazowych na platformie e-learningowej, opracowywały projekty, w których prezentowały swoje obserwacje.

14 kwietnia, w czasie Święta Geografii, odbył się finał rozgrywek: najpierw gra geocoachingowa, a następnie test rozpoznawania obrazów satelitarnych. Oprócz wiedzy teoretycznej trzeba było wykazać się praktycznymi umiejętnościami zarówno geograficznymi, jak i pracy zespołowej.

Naszą szkołę reprezentowali uczniowie klasy 2C w składzie:

ŁUKASZ SKRZESZEWSKI - lider zespołu;

JAN GUZEK

PIOTR MARZEC

FILIP PAPROTA.

Drużyna zajęła V miejsce!

Bardzo serdecznie gratuluję całemu zespołowi:) Spisaliście się fantastycznie!

Dziękuję za półroczne zaangażowanie, obowiązkowość, naukową dociekliwość i za styl rywalizacji:)

Współpraca z Wami to wielka przyjemność.

Katarzyna Wolska

baloncd

17 kwietnia gościliśmy w naszej szkole dr Marka Ostrowskiego - biologa, varsavianistę, założyciela Akademii Wiedzy o Mieście na Uniwersytecie Warszawskim, pasjonata lotów balonowych, autora pierwszego w Polsce „Atlasu zdjęć satelitarnych Polski” oraz wielu nowatorskich projektów popularyzujących niekonwencjonalne spojrzenie na otaczającą nas rzeczywistość. Klasa 2C oraz uczestnicy projektu Misja Balon mieli możliwość wysłuchania wykładu, w czasie którego mogli obejrzeć unikalne zdjęcia lotnicze, balonowe i satelitarne okolic Warszawy. Po wykładzie dr Ostrowski wręczył uczestnikom projektu pamiątkowe pocztówki.

miejscapamieci

W Warszawie miało miejsce wiele tragicznych wydarzeń, które dzisiaj są upamiętniane za pomocą pomników, tablic czy muzeów. W stolicy można organizować niezliczoną ilość wycieczek po miejscach pamięci. Nasza klasa osiemnastego kwietnia odwiedziła tylko trzy z nich.

Pierwszym celem naszej wyprawy była Aleja Szucha 25. Podczas II wojny światowej to miejsce kojarzyło się warszawiakom w sposób zdecydowanie negatywny, ponieważ znajdowała się tam siedziba gestapo. W tym budynku niemieckie służby torturowały i brutalnie przesłuchiwały polskich więźniów, którzy zazwyczaj byli przywożeni z Pawiaka. Budynek nie został zniszczony i obecnie znajdują się w nim: Mauzoleum Walki i Męczeństwa w Warszawie oraz siedziba Ministerstwa Edukacji Narodowej ( podobnie jak przed wojną).

Drugim odwiedzonym przez nas adresem była ulica Dzielna 24/26. W czasie II wojny światowej mieściło się tam największe więzienie polityczne na terenie okupowanej Polski. Szacuje się, że łączna liczba więźniów wynosiła 100 tysięcy osób, z których większość została zamordowanych lub wywieziona do obozów koncentracyjnych. Na terenie Pawiaka dokonano wielu zbrodni na Polakach. W czasie powstania warszawskiego więzienie zostało wysadzone przez Niemców i pozostały z niego tylko ruiny. Dzisiaj znajdują się tam Muzeum Więzienia Pawiak oraz drzewo pamięci (dzisiaj jest sztuczne, ponieważ prawdziwie uschło).

Idąc do ostatniego celu naszej wycieczki czyli Stawki 4/6 (około 15 minut pieszo) minęliśmy Muzeum POLIN, w którym trwały przygotowania do 75. rocznicy wybuchu powstania w getcie warszawskim, a także kilka innych miejsc upamiętniających żydowskich bohaterów. Na ulicy Stawki mieścił Umschlagplatz (rampa kolejowa), z którego masowo wywożono Żydów do obozów zagłady (najczęściej do Treblinki). O tym, czym dla ludzi w getcie był Umschlagplatz, można wyczytać między innymi w książce Hanny Krall Zdążyć przed Panem Bogiem.

Taka wycieczka w pewien sposób uświadamia o tym, że nazistowskie zbrodnie na Polakach i Żydach były popełniane równolegle i w bliskim sąsiedztwie.

 
powazki17 lutego na warszawskich Powązkach odbył się, prowadzony przez panią  przewodnik Kamilę Gelert, poranny spacer z lekcją o zasłużonych polskich sportowcach. Podczas dwugodzinnego spaceru zatrzymaliśmy się przy jedenastu grobach m. in. Władysława Komara, Jerzego Kuleja czy Elwiry Seroczyńskiej. Dowiedzieliśmy się o życiorysach każdej z osób, usłyszeliśmy dużo ciekawych anegdotek. Spacer - mimo że odbywał się w mroźny dzień - był nie tylko bardzo wartościowy, ale przede wszystkim niezwykle interesujący. 

 

lacinavars

Uczniowie klasy II a przygotowali na lekcję łaciny prezentacje dotyczące inskrypcji łacińskich w Warszawie. Młodzież odszukała i przetłumaczyła łacińskie napisy znajdujące się w Łazienkach Królewskich i na Trakcie Królewskim.

 

Prezentacja

1drzezby

W listopadzie 2017 uczniowie z klas IA, IB, ID i IE na lekcjach wiedzy o kulturze w ramach tematów o współczesnej rzeźbie poznawali polskich artystów rzeźbiarzy. Uczniowie mieli za zadanie odnaleźć wskazane przez nauczyciela rzeźby na terenie Warszawy. Dzięki temu m.in. odwiedzili miejsca, gdzie w Warszawie są umieszczone rzeźby Igora Mitoraja oraz odnaleźli warszawskie kariatydy.

unnamed

23 listopada 2017 roku klasa IIC udała się na zaplanowaną wycieczkę do Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie na lekcję dydaktyczną dotyczącą  sztuki baroku i sarmatyzmu. Każdy z nas był pełen entuzjazmu płynącego z chęci poznania kultury sarmackiej i zobaczenia jej "od wewnątrz" - dosłownie i w przenośni :). Zajęcia poprowadził przewodnik, który w zabawny sposób opowiadał nam o tajemnicach pałacu króla. Ciekawostką dla nas były sypialnie, które służyły  do odwiedzin króla bądź królowej. Znajdowały się tam łoża- niezwykle ozdobne, na których siedzieli władcy, przyjmując gości. Mimo iż pałac był tylko letnią rezydencją, posiadał wiele przepięknych pomieszczeń, bogato zdobionych, co ukazywało prawdziwe oblicze stylu barokowego. Na uwagę zasługuje również galeria portretów trumiennych, wyeksponowana właśnie w Wilanowie.

Wszyscy wróciliśmy do domu z głowami pełnymi ciekawej wiedzy zdobytej w terenie i z uśmiechem na twarzy.

1b2bpolin

W dniu 4.12.2017r. klasy IB i IIB miały niesamowity zaszczyt zostać zaproszone na spotkanie z Elżbietą Ficowską; kobietą uratowaną jako półtoraroczne dziecko z Getta Warszawskiego przez Irenę Sendlerową i członków Żegoty, do Muzeum Historii Żydów Polskich Polin. 
Całe wydarzenie odbyło się z okazji uczczenia rocznicy powstania Żegoty - organizacji podziemnej, działającej w latach 1942-1945, pomagającej Żydom w gettach i poza ich murami.
Spotkanie składało się z czterech elementów. Kolejno;
- Wstępu o czysto historycznym charakterze na temat powstania i działalności Żegoty.
- Pokazu filmu: Łyżeczka życia, opowiadającego głównie o Irenie Sendlerowej i Elżbiecie Ficowskiej.
- Rozmowy z Elżbietą Ficowską, podczas to której młodzież śmiało mogła zadawać do niej pytania, co ochoczo i z entuzjazmem czyniła.
- Wspólnego złożenia kwiatów pod pomnikiem Żegoty.
Jako klasom humanistycznym cały czas spędzony w muzeum nie wydał się ani przez chwilę stracony. Tematyka II Wojny Światowej i wszelkich jej aspektów, w tym pojęcia kwestii żydowskiej, są jej bardzo bliskie i głęboko ich dotykają. Spotkanie poruszyło wiele problemów, jak chociażby pomoc drugiemu człowiekowi, istota jego sumienia itp.
Był to dzień szczególnie wyjątkowy, bo uczniowie mieli okazję mieć styczność nie tyle z samym tragizmem wojny, co z żyjącym wciąż jej świadkiem, co jest o tyle cenne, że tych świadków stopniowo ubywa. A nauczyć się od nich można więcej, niż tylko podczas tej jednej dydaktycznej lekcji.

lazienki

Dnia 16.11.2017r. klasa IB wzięła udział w lekcji dydaktycznej przeprowadzonej na terenie Zespołu Pałacowo-Ogrodowego Łazienek Królewskich na temat: Rozum i rewolucja.
Podczas lekcji uczniowie najpierw zwiedzili poszczególne sale Pałacu na Wyspie, w celu wdrożenia w atmosferę epoki oświecenia. Po krótkiej przechadzce pałacowymi korytarzami, nastąpiła właściwa część zajęć. Ich uczestnicy nie byli jedynie biernymi słuchaczami na temat kultury, nauki, filozofii oświecenia i jego rewolucyjności, ale także mieli okazję wykazać się w zadaniach aktywizujących. Należały do nich między innymi wymyślenie krótkiego wierszyka w formie zabawy w Sekretarza (Ulubionej rozrywki króla Poniatowskiego podczas obiadów czwartkowych), czy utworzenie hasła encyklopedycznego do ilustracji, przedstawionej przez prowadzącą lekcję. 
W całym programie na uwagę zasługuje także traktowanie oświecenia nie tylko w kategorii Rzeczpospolitej, ale także w kontekście Europy i jako wstęp do romantycznych idei rewolucjonistycznych, zaczynających się we Francji, o której to dużo dyskutowano podczas zajęć.
Uczniom bardzo spodobała się ta forma zajęć i wychodząc z Łazienek, mieli nadzieję, że wszystkie lekcje muzealno-dydaktyczne w przyszłości będą miały podobną formułę i będą prowadzone z tak dużym entuzjazmem i zaangażowaniem jak przez pracowników Pałacu na Wodzie.